you can stand under my umbrella, ella ella eh eh eh
under my umbrella, ella ella eh eh eh
under my umbrella, ella ella eh eh eh
under my umbrella, ella ella eh eh eh eh eh!

denizli
mayis ortasinda temmuz sicagi
yuksek derecede firinin kapagi acilmis gibi
o kadar sicak ki urperiyorum
yuruyorum bozuk kaldirimlarda
arada ayagim sendeliyor ama bilegimi burkmuyorum
sehrin ortasinda zafer gazozu fabrikasi
hemen yaninda hurriyet ilkokulu
ve cinar meydani
caminin ustunde tuhaf bir tabela (elektronik!)
yaprak kitabevi kaybolmus, kafelerden gorunmuyor
kelepir cok daha icerde artik
yurumeye devam ediyorum
kiz meslek lisesi anaokulu, kaydirakta ayaklarimi salladigim
gazi ilkokulu, cok sicak
kaldirim degistiriyorum, golge ariyorum
ruzgar basliyor, tozlar havada ucusuyor
kizi, tozu, horozu
ama en cok da tozu
niye hic degismez bazi seyler?

senle biz
cok cekismeliyiz
kiran kirana devam ettirdigimiz bu mucadele
bakalim kac kac sonuclanacak
benden neyi alip goturecek
senden neler neler eksiltecek
taslari tek tek yerine oturttukca
alttan cekip cikariyoruz ayni zamanda
inatlasma, guc gosterisi ve korkuyla
sallaniyor babil kulemiz

the future is unforeseen
no one is indispensable

only animals live in the present
we are obliged to think about our future, 
even if it surprises us
we can't forget people, 
even if they are not indispensable
this is our mind : hope and memory

im still thinking about that.

1 may in istanbul

we have nothing to fear







but the fear itself